ΖΩΗ ΣΑΝ ΣΙΝΕΜΑ

Plot

Ο 4 φορές υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης Σιλβέν Σομέ («Το Τρίο της Μπελβίλ», «Ο Θαυματοποιός») ζωντανεύει μοναδικά τη ζωή του θρυλικού συγγραφέα και πρωτοπόρου σκηνοθέτη Μαρσέλ Πανιόλ στη μεγάλη οθόνη, μια ζωή συνώνυμη με το ίδιο το σινεμά.

Παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών στο τμήμα «Special Screenings».

Παρίσι, 1955. Ο 60χρονος Μαρσέλ Πανιόλ είναι ένας διάσημος και καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Όταν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού ELLE τού αναθέτει να γράφει μια εβδομαδιαία στήλη για την παιδική του ηλικία, ο Πανιόλ το βλέπει ως μια εξαιρετική ευκαιρία να επιστρέψει στις καλλιτεχνικές του ρίζες: το γράψιμο.

Συνειδητοποιώντας ότι η μνήμη του έχει αρχίσει να τον προδίδει και επηρεασμένος βαθιά από τη μάλλον απογοητευτική πορεία των δύο τελευταίων θεατρικών του έργων, ο Πανιόλ αρχίζει να αμφιβάλλει για την ικανότητά του να συνεχίσει να δημιουργεί.

Τότε, ο μικρός Μαρσέλ –ο νεαρός που ήταν κάποτε– εμφανίζεται μπροστά του σαν από μαγεία. Μαζί, θα εξερευνήσουν την απίστευτη ζωή του Μαρσέλ Πανιόλ και θα ξαναζωντανέψουν τις πιο αγαπημένες του συναντήσεις και αναμνήσεις σε ένα υπέροχα ευφάνταστο και συγκινητικό ταξίδι ενός καλλιτέχνη, που ξεκίνησε ως νεαρός δάσκαλος στην Προβηγκία και κατέληξε πραγματικός πρωτοπόρος του ομιλούντος κινηματογράφου. Ενός εξαιρετικού εφευρέτη που έχτισε τα δικά του κινηματογραφικά στούντιο. Κι ενός αυτοδημιούργητου ανθρώπου που ποτέ δεν πρόδωσε το ελεύθερο πνεύμα ή τις ιδέες του.

Ένας πρωτοπόρος του σινεμά

Ο Μαρσέλ Πανιόλ υπήρξε ένας από τους πιο εφευρετικούς και πολυσχιδείς δημιουργούς του 20ού αιώνα. Συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας και κινηματογραφιστής, ο Πανιόλ άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην παγκόσμια κουλτούρα, μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη ιστορίες γεμάτες χιούμορ, συγκίνηση και ανθρωπιά. Με περισσότερα από 150 εκατομμύρια σε πωλήσεις βιβλίων και έργα μεταφρασμένα σε 50 γλώσσες, ο Πανιόλ υπήρξε ταυτόχρονα πραγματικός πρωτοπόρος του ομιλούντος κινηματογράφου, ιδρύοντας τα δικά του στούντιο κι έτσι διαμορφώνοντας το σινεμά όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Οι ταινίες του θεωρούνται προπομποί του ιταλικού νεορεαλισμού και της γαλλικής Νουβέλ Βαγκ, ενώ ο ίδιος ο Πανιόλ θεωρείται ηγετική φιγούρα του γαλλικού, και όχι μόνο, σινεμά.

Η νέα ταινία του, τέσσερις φορές υποψήφιου για Όσκαρ, Σιλβέν Σομέ ζωντανεύει τη συναρπαστική ζωή του Μαρσέλ Πανιόλ μέσα από ένα μοναδικό μείγμα animation και κινηματογραφικών αποσπασμάτων σε ασπρόμαυρο. Πρόκειται για μια καινούργια κατεύθυνση για το σινεμά του Σομέ, ο οποίος έκανε διάσημο το δικό του μοναδικό στιλ και αφηγηματικό ύφος μέσα από τεράστιες επιτυχίες όπως τα πολυβραβευμένα «Το Τρίο της Μπελβίλ» (2003) και «Θαυματοποιός» (2010), ενώ οι δημιουργίες του έχουν παρουσιαστεί σε πάνω από 25 διεθνή φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου του Φεστιβάλ Καννών.

Ο Σομέ, μεγάλος θαυμαστής του Πανιόλ, δημιουργεί με την ταινία αυτή μια «ποιητική βιογραφία» που συνδέει το χιούμορ και την ανθρωπιά του Πανιόλ με τη δική του χαρακτηριστική εικαστική υπογραφή. Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά των αυτοβιογραφικών γραπτών του Πανιόλ και είναι βασισμένη στο «Confidences», τη συνέχεια των θρυλικών «Αναμνήσεων της Παιδικής Ηλικίας», που πούλησαν πάνω από 45 εκατομμύρια αντίτυπα. Η ταινία εξερευνά τις ρίζες, τις αποτυχίες και τις θριαμβευτικές στιγμές ενός ανθρώπου που, με πείσμα και ανεξαρτησία, κατόρθωσε να φέρει τη γλώσσα και το φως της περιοχής της Προβηγκίας στον παγκόσμιο κινηματογράφο.

O Σομέ, όπως και ο Πανιόλ, έλκονται από πολύχρωμους χαρακτήρες, με αδυναμίες και βαθιά συναισθήματα, και μοιράζονται μια αγάπη για τις ατέλειες και τα ανθρώπινα ελαττώματα, καθώς και μια οξυδερκή αίσθηση του χιούμορ. Η συνάντηση αυτών των δύο καλλιτεχνών γεννά υποσχέσεις για μια μοναδική, σημαντική στιγμή στη φιλμογραφία του Σομέ. «Ως παλιός θαυμαστής του Πανιόλ, ενθουσιάστηκα αμέσως με την ιδέα να γράψω και να σκηνοθετήσω μια ταινία βασισμένη στη ζωή του», εξηγεί ο Σομέ. «Στόχος μου ήταν να γράψω μια ποιητική βιογραφία, που θα ήταν τόσο βαθιά ανθρώπινη όσο τα θεατρικά έργα και οι ταινίες του. Πιστεύω ότι η σημερινή εποχή έχει πολλά να μάθει από την ποιητική και ανθρωποκεντρική προσέγγισή του Πανιόλ – και να ταξιδέψει πίσω σε μια απλούστερη, πιο καλόκαρδη και πιο ελεύθερη εποχή.»

Το «Ζωή σαν Σινεμά» είναι ένα κινηματογραφικό παραμύθι για έναν δημιουργό που γεννήθηκε την ίδια χρονιά με τον κινηματογράφο και έγινε αυτόπτης μάρτυρας των πιο καθοριστικών στιγμών του 20ού αιώνα. Από τον βωβό κινηματογράφο και τον Μεσοπόλεμο, έως τη Νουβέλ Βαγκ, το έργο του Πανιόλ συνδέει εποχές, τοπία και ανθρώπους, μεταφέροντας τους θεατές από την Προβηγκία στο Παρίσι, το Μόντε Κάρλο και το Λονδίνο — ένα αειθαλές ταξίδι γεμάτο φως, χιούμορ και ανθρωπιά.  «Αυτή η ταινία είναι διαφορετική από τις άλλες που έχω γράψει και σκηνοθετήσει στο παρελθόν», εξηγεί ο Σομέ. «Οι πρώτες μου ταινίες ήταν σχεδόν βωβές, αφού πιστεύω πραγματικά ότι μπορείς να αφηγηθείς μια ιστορία ή να εκφράσεις μια σειρά συναισθημάτων χωρίς να καταφεύγεις απαραίτητα στον διάλογο. Ήταν κάτι σαν «απάντηση» στις φοβερά ομιλητικές, σημερινές αμερικανικές ταινίες. Όμως, η αλήθεια είναι ότι το υπόβαθρό μου είναι ο διάλογος. Όταν ξεκίνησα, άντλησα έμπνευση από το θέατρο για να γράψω. Ήδη γνώριζα τη σημασία των διαλόγων και των αυτοβιογραφικών κειμένων αυτού του εξαιρετικά ταλαντούχου συγγραφέα, που μου έδωσαν τεράστια χαρά. Καθώς έγραφα το σενάριο, άντλησα έμπνευση από τη μουσικότητα και την πρόζα του Πανιόλ. Κράτησα τον λυρισμό στο μυαλό μου καθ' όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης του έργου, απόλυτα μαγεμένος από τον Πανιόλ και το έργο του».

Με τον μοναδικό συνδυασμό τεχνικής και ευαισθησίας του Σομέ, το animation μετατρέπεται σε ποίηση -αιώνια και άφθαρτη- αναδεικνύοντας τον διαχρονικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου που απέδειξε πως μπορούμε να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας χωρίς να προδώσουμε τις αξίες μας. Η ταινία είναι μια ωδή στην ελευθερία της δημιουργίας, στη δύναμη της μνήμης και στην ακατάλυτη μαγεία του κινηματογράφου. «Η κινούμενη εικόνα είναι ποίηση αιώνια και αειθαλής», λέει ο Σομέ. «Οι χαρακτήρες δεν γερνούν, η κινούμενη εικόνα τούς κάνει διαχρονικούς. Γι' αυτό πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος για να διηγηθώ τη ζωή του Μαρσέλ Πανιόλ είναι μέσω της κινούμενης εικόνας, αποτίνοντας έτσι φόρο τιμής σε αυτή τη διάσημη, αγέραστα προσωπικότητα, ταξιδεύοντας σε όμορφα και οικεία γαλλικά τοπία και καλύπτοντας πολλά σημαντικά ιστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα. Πόση ευχαρίστηση μού έδωσε το να ξαναζωντανεύω όλα αυτά!».

Το τελικό αποτέλεσμα υπόσχεται μια συγκινητική, συναρπαστική εμπειρία γεμάτη ζεστασιά, χιούμορ και μαγεία – έναν φόρο τιμής στη ζωή και το έργο ενός οραματιστή που έκανε την απλότητα παγκόσμια γλώσσα, θυμίζοντάς μας γιατί ο Σπίλμπεργκ τον χαρακτήρισε «τόσο σπουδαίο όσο ο Κάπρα, ο Φορντ και ο Τριφό μαζί».

Γνωρίστε τους χαρακτήρες

Ο Μαρσέλ ως παιδί

Ο μικρός Μαρσέλ είναι ένα προικισμένο παιδί με έμφυτη εφευρετικότητα, καθώς και ανεξάντλητη περιέργεια για τον κόσμο γύρω του. Γράφει τα πρώτα του ποιήματα για τη μητέρα του, η οποία πεθαίνει όταν εκείνος είναι δεκαπέντε ετών...

Ο Μαρσέλ ως θεατρικός συγγραφέας

Μετά από μερικά χρόνια ως δάσκαλος στη Μασσαλία, ο Μαρσέλ φεύγει για το Παρίσι με το όνειρο να γίνει θεατρικός συγγραφέας. Εκεί ερωτεύεται μια διάσημη ηθοποιό, την Οράν Ντεμαζίς, με την οποία γνωρίζει το κοσμοπολίτικο Παρίσι και σιγά-σιγά απελευθερώνεται από τον πατέρα του. Στην αρχή γράφει πιο συντηρητικά θεατρικά έργα, αλλά τελικά γνωρίζει επιτυχία με τις κωμωδίες.

Ο Μαρσέλ ως κινηματογραφικός σκηνοθέτης

Το 1929 στο Λονδίνο, ο Μαρσέλ Πανιόλ βλέπει την πρώτη ταινία με ήχο: το «Broadway Melody». Γίνεται μεγάλος θαυμαστής αυτής της νέας τεχνικής στο σινεμά κι επιστρέφει στο Παρίσι, πεπεισμένος ότι οι ομιλούσες ταινίες θα αντικαταστήσουν το θέατρο! Αυτό σηματοδοτεί την αρχή της κινηματογραφικής του καριέρας με την προσαρμογή του θεατρικού του έργου, «Marius», σε παραγωγή της Paramount. Η ταινία γνωρίζει τεράστια διεθνή επιτυχία και ο Μαρσέλ αποφασίζει να δημιουργήσει τα δικά του στούντιο στη Μασσαλία.

Ο Μαρσέλ ως συγγραφέας

Η ιστορία μας ξεκινά το 1957, όταν πια ο Μαρσέλ έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για τον εαυτό του: δεν είναι πλέον σίγουρος αν το κοινό ενδιαφέρεται για αυτά που έχει να πει. Τότε εμφανίζεται ο «Φύλακας Άγγελος» του –ο νεαρός Μαρσέλ στην πραγματικότητα– για να του θυμίσει τον εαυτό του ως παιδί.

Ο Μαρσέλ ως ‘φύλακας άγγελος’

Ο άξονας της ταινίας είναι ο ίδιος ο Μαρσέλ. Φυλάει τα μυστικά της καρδιάς του Πανιόλ, τα κρυμμένα όνειρά του, τις πρώτες του ελπίδες, την αθωότητά του, την ειλικρίνειά του και τις παλαιότερες αναμνήσεις του. Ο νεαρός Μαρσέλ μεταφέρει τον Πανιόλ στο παρελθόν για να του θυμίσει ποιος είναι πραγματικά…

Οράν Ντεμαζίς

Η Οράν ήταν μια κωμικός από το Παρίσι, η οποία έγινε σύντροφος του Μαρσέλ Πανιόλ από το 1925 έως το 1938. Η συνάντηση τους ήταν ένα σημείο καμπής στη ζωή του Πανιόλ, αφού εκείνος άφησε την πρώτη του γυναίκα για να ακολουθήσει την Οράν σε αυτή τη νέα μποέμικη ζωή. Εκείνη τον εισήγαγε στην παρισινή υψηλή κοινωνία, καθώς και στον κόσμο του θεάτρου. Ανεξάρτητη και μοντέρνα γυναίκα, η Οράν ήταν η έμπνευση του Μαρσέλ για τον ρόλο της Φανί στην τριλογία ταινιών του για τη Μασσαλία και πρωταγωνίστησε σε αρκετές από τις ταινίες του.

Ραϊμού

Ο Ραϊμού ήταν το alter ego του Πανιόλ στην οθόνη, ο φίλος του και «συνένοχος» του και μία από τις θρυλικές μορφές του γαλλικού κινηματογράφου. Θεωρούνταν «μια ιδιοφυΐα» από τον Πανιόλ και ως «ο σπουδαιότερος κωμικός του κόσμου» από τον Όρσον Γουέλς. Η ερμηνεία του στην ταινία «Σεζάρ» του Πανιόλ τον έφερε στο προσκήνιο, ώσπου η ταινία «Marius» τον έκανε πραγματικό σταρ. Ο Πανιόλ τού έδωσε τον πιο φιλόδοξο ρόλο του στην ταινία «Η Γυναίκα του Φούρναρη», επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως ενός από τους πιο διάσημους ηθοποιούς της Γαλλίας.

Φερναντέλ

Ο Φερναντέλ ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός σε μια ομάδα καμπαρέ και ηθοποιός σε δεύτερους ρόλους, ώσπου ο Πανιόλ τού έδωσε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Angèle» (1934). Ο Φερναντέλ γρήγορα έγινε ένας από τους μεγαλύτερους σταρ του γαλλικού κινηματογράφου και βασιλιάς των ταμείων, προσελκύοντας πάνω από 200 εκατομμύρια θεατές κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Παρά τις θρυλικές διαφωνίες τους, ο Φερναντέλ και ο Πανιόλ ανέπτυξαν μια βαθιά φιλία και γύρισαν πολλές αξέχαστες ταινίες μαζί, όπως «Η Συγκομιδή», «Ο Χτύπος της Καρδιάς», «Η Κόρη του Πηγαδά, και «Ναΐς» μεταξύ άλλων.