ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Plot

Ο Έλληνας Μεγιστάνας.  Μια ξέφρενη νύχτα.  Αμέτρητα μυστικά.

0 Γουίλεμ Νταφόε πρωταγωνιστεί στη διεθνή παραγωγή γυρισμένη στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία Μιγκέλ – Άνχελ Χιμένεθ και βασισμένη στο γνωστό  μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη.  

Πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ του Λοκάρνο.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, κάπου στο Ιόνιο, ο πανίσχυρος μεγιστάνας Μάρκος Τιμολέoν, διοργανώνει στο ιδιωτικό του νησί ένα πολυτελέστατο πάρτι γενεθλίων για τη Σοφία, τη μοναχοκόρη και κληρονόμο του. Η βραδιά φέρνει στο νησί διάφορους φίλους, συνεργάτες και παλιούς γνώριμους, πολλοί από τους οποίους βλέπουν την περίσταση ως την ιδανική ευκαιρία να πλησιάσουν τον Μάρκο και να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Ο Μάρκος, συνηθισμένος να ελέγχει αμείλικτα τους πάντες και τα πάντα γύρω του, έχει κι ο ίδιος καταστρώσει κρυφά ένα σχέδιο: σκοπεύει να πάρει μια καθοριστική απόφαση για το μέλλον της κόρης του - χωρίς απαραίτητα τη συγκατάθεσή της. 

Όμως, η Σοφία φτάνει στο νησί αποφασισμένη να αποκαλύψει μια αλήθεια που θα ανατρέψει τις ισορροπίες καθώς οι καλεσμένοι καταφθάνουν και η νύχτα προχωρά, το πάρτι γίνεται ολοένα πιο εκρηκτικό και ανεξέλεγκτο. Μέσα σε ατμόσφαιρα χλιδής και κλιμακούμενης έντασης, η αναπόφευκτη σύγκρουση ανάμεσα στον παντοδύναμο πατέρα και την ατίθαση κόρη του οδηγείται σε μια δραματική κορύφωση…

Μια ελληνική παραγωγή με πρωταγωνιστή τον σπουδαίο Γουίλεμ Νταφόε

Ο συγγραφέας του ομώνυμου μυθιστορήματος, Πάνος Καρνέζης, απόφοιτος του διάσημου μεταπτυχιακού προγράμματος δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου East Anglia, έχει καταφέρει να εδραιωθεί ως ένας διεθνώς αναγνωρισμένος συγγραφέας με έδρα την Αγγλία. Με τις «Μικρές Ατιμίες» να μεταφράζονται σε οκτώ γλώσσες και το μυθιστόρημα του «Ο Λαβύρινθος» να έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις (βραχεία λίστα Whitbread First Novel Award, Pendleton May First Novel Award), η γραφή του συνδυάζει εντυπωσιακή οξυδέρκεια με αφηγηματική ένταση και ανατροπές – στοιχεία που μεταφέρονται και στην κινηματογραφική μεταφορά της τελευταίας του ιστορίας, «Το Πάρτι Γενεθλίων».

Τα κινηματογραφικά δικαιώματα του μυθιστορήματος βρίσκονταν στην κατοχή της ελληνικής εταιρείας παραγωγής Heretic από τα πρώτα βήματα της εταιρείας, το 2013. Το βιβλίο είχε τραβήξει από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του παραγωγού Γιώργου Καρναβά (ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο), χάρη στους πολυσύνθετους χαρακτήρες του, το ψυχολογικό βάθος της ιστορίας, και τη λεπτομερή αποτύπωση των ανθρώπινων σχέσεων και συγκρούσεων. Η ιστορία ταιριάζει απόλυτα στη στρατηγική της εταιρείας, που εστιάζει στη δημιουργία ταινιών και σειρών με διεθνή προοπτική, και γρήγορα έγινε σαφές ότι για την υλοποίηση ενός έργου τέτοιου μεγέθους θα χρειαζόταν να στηθεί μια στιβαρή διεθνής συμπαραγωγή, καθώς και ένα καστ ικανό να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ιστορίας.

Για τον απαιτητικό ρόλο του σκηνοθέτη της φιλόδοξης αυτής ιστορίας επιλέχθηκε ο Μιγκέλ Άνχελ Χιμένεθ, με τον οποίο η Heretic συνεργάστηκε για πρώτη φορά στο «Παράθυρο στη Θάλασσα» (2019). Ο Χιμένεθ έχει ήδη καθιερωθεί σε διεθνές επίπεδο, έχοντας παρουσιάσει τις ταινίες του σε κορυφαία φεστιβάλ, όπως εκείνα του Βερολίνου και του Σαν Σεμπαστιάν. 

Έχει, επίσης, ιδιαίτερα στενή σχέση με την Ελλάδα: το «Παράθυρο στη Θάλασσα», με πρωταγωνίστρια την Έμμα Σουάρεθ, γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα (πλην μερικών εισαγωγικών σκηνών στην Ισπανία) και προέκυψε μετά από μια παρατεταμένη διαμονή του Ισπανού δημιουργού στη Νίσυρο, όπου και εμπνεύστηκε αυτή την τόσο ελληνική ιστορία. Η προσαρμογή του στη χώρα και τους εδώ συνεργάτες ήταν ιδανική, άρα, μετά και την επιτυχία της ταινίας, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν το 2019, μια νέα συνεργασία με την Heretic ήταν μόνο θέμα χρόνου.

Ο σπουδαίος Γουίλεμ Νταφόε, τέσσερις φορές υποψήφιος για Όσκαρ και γνωστός για τις εμβληματικές του ερμηνείες σε πλείστες ταινίες όπως τα «Platoon», «Ο Τελευταίος Πειρασμός», «The Lighthouse», «Antichrist» και «The Florida Project», υπήρξε εξαρχής η μοναδική επιλογή για τον ρόλο του μεγιστάνα Μάρκου Τιμολέον. Η ταινία σηματοδοτεί τη δεύτερη συνεργασία του με την Heretic, μετά τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο «Inside» του Βασίλη Κατσούπη, το οποίο έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στη Μπερλινάλε του 2022.

Κατά τη διάρκεια εκείνης της παραγωγής, ο Γιώργος Καρναβάς τού μίλησε για πρώτη φορά για το «Πάρτι Γενεθλίων» και λίγους μήνες αργότερα, του πρότεινε επίσημο τον ρόλο. Για τον Νταφόε, ήταν μια μοναδική και πρωτόγνωρη ευκαιρία να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο που θυμίζει θρυλικούς χαρακτήρες σαν τον «Νονό» του Μάρλον Μπράντο στη θρυλική ομώνυμη ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα ή τον Φαμπρίτσιο Κορμπέρα του Μπαρτ Λάνκαστερ στον «Γατόπαρδο» του Λουκίνο Βισκόντι, ενώ τον εντυπωσίασε και η τόσο εύστοχη διερεύνηση της τοξικότητας της εξουσίας και του πατριαρχικού συστήματος που αυτή ενσαρκώνει.

Στον κομβικό ρόλο της Σοφίας εμφανίζεται η Βικ Κάρμεν Σόνε, ανερχόμενο αστέρι του σκανδιναβικού σινεμά και προσφάτως γνωστή από το υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας «Το Κορίτσι με τη Βελόνα», ενώ το καστ συμπληρώνουν η μεγάλη Ισπανίδα σταρ, Έμμα Σουάρεθ, θρυλική για τις ερμηνείες της σε ταινίες όπως η «Χουλιέτα» του Πέδρο Αλμοδόβαρ, και ο Τζο Κόουλ, διάσημος από τη συμμετοχή του στην υπερ-επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «Peaky Blinders».

Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε επιλεγμένες τοποθεσίες της Κέρκυρας και της Αττικής το καλοκαίρι του 2024, ενώ η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε στην Piazza Grande του Φεστιβάλ του Λοκάρνο. Η υποδοχή από κοινό και κριτικούς ήταν θερμή, με τα σχόλια να επισημαίνουν ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο η ταινία εξερευνά τις δυναμικές της εξουσίας, την προσωπική ελευθερία και τις σύνθετες οικογενειακές σχέσεις. 

Μέσα από τη λάμψη και την υπερβολή της ζωής των πρωταγωνιστών, η ταινία φωτίζει τα κρυφά κίνητρα, τα ηθικά διλήμματα και τα θολά όρια ανάμεσα σε αλήθεια και ψέμα, υποδεικνύοντας μια κοινωνία όπου ισχυροί αλλά κενόδοξοι άνθρωποι φτάνουν στην ύστατη αποθέωση της εικόνας τους - ένα θέμα πιο επίκαιρο από ποτέ στη σημερινή εποχή που κυριαρχείται από τον πλούτο και την εμφάνιση όσο καμία άλλη στην ιστορία.

Ο σκηνοθέτης Μιγκέλ-Άνχελ Χιμένεθ μιλά για την ταινία

Δύο πράγματα με τράβηξαν αμέσως στην ιστορία του «Πάρτι Γενεθλίων». Πρώτα απ’ όλα η μορφή του Μάρκου Τιμολέον, ενός τυράννου που -με έναν περίεργο κι αμήχανο τρόπο- ένιωσα ότι μπορούσα να κατανοήσω. Ένας άνθρωπος που κάνει φρικτά πράγματα, παρακινούμενος από τη διαστρεβλωμένη επιθυμία του να κάνει το «σωστό» για την κόρη του. Δεν συμφωνώ μαζί του, αλλά παρ’ όλα αυτά ένιωσα ότι ήμουν πρόθυμος να τον αγαπήσω.

Και έπειτα είναι και ο χαρακτήρας του Φόρστερ, ενός συγγραφέα που φτάνει στο νησί και βρίσκεται ξαφνικά παγιδευμένος σε ένα αμείλικτο δίλημμα: να επιλέξει ανάμεσα στο μέλλον του και τη γυναίκα που έχει αρχίσει να ερωτεύεται. Ήθελα πολύ να τον δω χαμένο, μεθυσμένο και αποπροσανατολισμένο μέσα σε αυτό το λαμπερό αλλά και «ασφυκτικό» πάρτι, αναγκασμένο να πάρει αυτή την απόφαση.

Η ιστορία της ταινίας μού έδωσε την ευκαιρία να μιλήσω για την εξουσία. Ήθελα να αποτυπώσω έναν κόσμο σε παρακμή, όπου οι έννοιες της κληρονομιάς και της οικογένειας μετατρέπονται στην πιο σκοτεινή μορφή «συναλλαγής». Έναν κόσμο όπου η αγάπη συγχέεται με την ιδιοκτησία και η ελευθερία χρησιμοποιείται συχνά ως πρόσχημα για τον εγωισμό.

Η τοποθεσία των γυρισμάτων ήταν καθοριστική για να βρεθεί ο σωστός τόνος για την ταινία. Γυρίσαμε την ταινία στην Κέρκυρα, έναν τόπο που για μένα έχει κάτι το μυστηριακό. Το νησί έχει μια πυκνή, υγρή φύση που θυμίζει σχεδόν ζούγκλα. Η έπαυλη, με την ξεθωριασμένη της κομψότητα και τη βλάστηση που μοιάζει να την κατακλύζει, χάρισε στα σκηνικά μας μια αίσθηση ταυτόχρονα όμορφη, αλλά και καταπιεστική: το νησί του Μάρκου είναι ένας παράδεισος που πολύ γρήγορα αρχίζει να θυμίζει κλουβί.

Η ταινία αυτή είναι πάνω απ’ όλα μια ταινία ηθοποιών. Προσπάθησα η σκηνοθεσία μου και η ενέργεια στο πλατό να υπηρετούν πάντα εκείνους. Ήταν πραγματικό προνόμιο να δουλέψω με τον Γουίλεμ Νταφόε: λιτός και επιβλητικός, είναι ένας αληθινός δάσκαλος στην τέχνη της σιωπής, ο οποίος ξέρει πώς να γεμίσει την κάθε στιγμή με την αφοπλιστική του παρουσία. Το να τον παρακολουθείς να παίζει είναι σαν να κοιτάς τον ουρανό περιμένοντας έναν διάττοντα αστέρα: ακόμη κι όταν δεν κινείται, κάτι εξαιρετικό συμβαίνει. Η Βικ Κάρμεν Σόνε ενσάρκωσε ιδανικά τη Σοφία μας: θαρραλέα, ανήσυχη, ευφυής και πάντα έτοιμη να επαναστατήσει. Μια σαρωτική, αλλά και γενναιόδωρη δύναμη.

Καθώς δούλευα την ταινία, σκεφτόμουν συχνά εκείνες τις ταινίες των δεκαετιών του ’60 και του ’70, όπου οι συγκρούσεις των ενηλίκων αντιμετωπίζονταν με ευφυΐα, χωρίς όμως να χάνεται η αίσθηση της ομορφιάς και της κινηματογραφικής απόλαυσης. Δεν προσπάθησα να τις μιμηθώ - προσπάθησα όμως να ακολουθήσω το πνεύμα τους. Να χτίσω τις σκηνές με καθαρότητα και κομψότητα, δίνοντας πάντα χώρο στους ηθοποιούς και σκεπτόμενος τι είναι αυτό που θα μείνει τελικά στη μνήμη του θεατή.

Bασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο της Πάνου Καρνέζη